هواتو دارم چنین کتاب سازنده ای که مورد تحسین رهبر انقلاب قرار گرفته، نیاز به تمجید امثال من ندارد. اما امثال من، سخت به چنین کتاب هایی نیاز دارند. تا در این صفحات و کلمات، عُمق و بُعدِ فاصله شان از شهدا را ببینند. همین جوان های دهه ی هفتادی سبقت جسته از همه. همین بچه های مدافع حرم.

"چرا که ماهی ها هر جای دنیا که باشند به آبی دریای خانه‌شان دلبسته‌اند. حتما به خانه بر می گردند. " اگر سفرنامه الی را خوانده باشید مطمئنا خواندن این کتاب برایتان جذاب خواهد بود و اگر هم مطالعه نکرده‌اید توصیه می‌کنم پس از این کتاب آن را هم بخوانید! جملات بالا ، سطر پایانی کتاب سفرنامه شامات وحدود سرزمین های اشغالی الی ، خانم فائضه غفار حدادی است ، که پیرامون دیدار با یک خانواده اهل غزه نوشته شده است و من به محض دیدن نام کتاب و طرح روی جلد آن ناخودآگاه همین سطرها را به یاد آوردم.

حرم حضرت معصومه که میروم معمولا به مزار مرحومه پروین اعتصامی هم سری میزنم که در یکی از حجره های اطراف حیاط دفن شده است. در این حجره قبر بانوی دیگری هم هست که وقتی نظرم را جلب کرد از آن عکسی گرفتم تا بعد درباره اش تحقیق کنم.

کتاب «ماهی‌ها به دریا برمی‌گردند» اثر مرضیه اعتمادی که توسط انتشارات شهید کاظمی منتشر شده، به‌عنوان اثر برتر بخش خاطره «جایزه جهانی ادبیات فلسطین» معرفی شد.

نویسنده کتاب درباره ویژگی مهم اثر گفت: مهم‌ترین ویژگی «هواتو دارم» نوع سبک زندگی شهید است مخصوصا اینقدر ما در این اثر یک زندگی ده ساله را می‌بینیم. بیش از هشتاد نکته اخلاقی در این اثر در قالب داستان آمده است.

سر مزار که فاتحه دادیم، مرتضی گفت: زهرا سادات! من توی قطعه ۲۶ یه حال خاصی می‌شم. یه حس خوبی به این قطعه دارم. آدم می‌آد اینجا خیلی سبک می‌شه. از یه طرف علی آقا امرایی از یه طرف شهید ابراهیم هادی...

با همان چشم‌های اشک‌بار به مرتضی گفتم: بامعرفت پس من چی، منو به کی می‌سپری؟ لبخند آرامی زد و گفت: نگران نباش، بهت قول می‌دم، خودم همه‌جا، همه وقت، هر طوری هم که بشه هواتو دارم...

از میان خرده روایت ها؛ با چهار دختر و یک پسر وارد زندان شد، از شش ساله تا پانزده ساله. زندانبان در آهنی را از پشت بست. زن پوشیه اش را زد بالا و نگاهی به جمع انداخت. دستش را گذاشت روی سینه و سلام گفت. علویه ام علاء بود. یکی، دوبار توی مجالس روضه همدیگر را دیده بودیم، خیلی ها فخرالسادات صدایش می کردند ولی من کنیه اش را صدا می زدم، بلند شدم و همدیگر را بغل کردیم وسایلمان را جمع و جور کردیم تا جا برایشان باز کنیم....

هم‌زمان با سالروز وفات مرحوم آیت‌الله تألهی، کتاب «محرم راز» نوشته‌ی حسین ایزدی به چاپ چهارم رسید.