مشاهده و خرید کتاب من اطلاعاتی بودم- 2 خاطرات یک افسر اطلاعاتی در ایران

من اطلاعاتی بودم 2

ارسال نظر

از تعقیب و مراقبت سپاه و کشف کودتاها تا ورود به وزارت اطلاعات
بخشی از تاریخ معاصر ایران را باید از خلال خاطرات کسانی خواند که سال‌ها در متن اتفاقات و جریان‌های سیاسی و امنیتی حضور داشته‌اند. «من اطلاعاتی بودم ۲» ادامه روایت‌هایی است که مخاطب را با تجربه‌های یک نیروی اطلاعاتی و بخشی از اتفاقات و جریان‌های سال‌های پس از انقلاب همراه می‌کند؛ روایت‌هایی که گاهی جزئیات آن‌ها را نمی‌توان در گزارش‌های رسمی و تاریخی پیدا کرد.
رضا اکبری آهنگر در این اثر، خاطرات و روایت‌های آقای علی مهدوی را دنبال می‌کند؛ خاطراتی که در آن موضوعاتی مانند فعالیت‌های اطلاعاتی، جریان‌های سیاسی و مذهبی و برخی چهره‌ها و اتفاقات مؤثر در تاریخ معاصر ایران مطرح می‌شود. یکی از موضوعاتی که در این روایت‌ها مورد توجه قرار می‌گیرد، مسئله انجمن حجتیه و نسبت برخی افراد با این جریان در دوره‌های مختلف است.
ویژگی مهم این کتاب، روایت موضوعات از زاویه تجربه شخصی است. راوی درباره اتفاقاتی سخن می‌گوید که خود در آن‌ها حضور داشته یا از نزدیک با آن‌ها مواجه شده است. همین موضوع باعث می‌شود خواننده علاوه بر آشنایی با اصل ماجراها، با برداشت‌ها، ابهام‌ها و پیچیدگی‌هایی که در روابط افراد و جریان‌ها وجود داشته نیز روبه‌رو شود.
«من اطلاعاتی بودم ۲» برای مخاطبی که به خاطرات نیروهای اطلاعاتی، تاریخ معاصر ایران و روایت‌های دست‌اول از جریان‌های سیاسی و اجتماعی علاقه دارد، فرصتی است تا بخشی از این دوره را از زاویه‌ای متفاوت دنبال کند.

چرا کتاب «من اطلاعاتی بودم ۲» را بخوانیم؟
• ادامه روایت‌های جلد نخست «من اطلاعاتی بودم»
• آشنایی با بخشی از خاطرات و تجربه‌های یک نیروی اطلاعاتی
• پرداختن به برخی جریان‌های سیاسی و مذهبی معاصر
• روایت مسائل و اتفاقات از زاویه تجربه شخصی
• توجه به موضوع انجمن حجتیه و نسبت افراد با آن در دوره‌های مختلف
• آشنایی با بخشی از فضای سیاسی و اجتماعی سال‌های پس از انقلاب
این کتاب برای چه کسانی مناسب است؟
• علاقه‌مندان به تاریخ معاصر ایران
• مخاطبان کتاب‌های خاطرات و تاریخ شفاهی
• علاقه‌مندان به موضوعات اطلاعاتی و امنیتی
• پژوهشگران جریان‌های سیاسی و مذهبی معاصر
• مخاطبان جلد اول «من اطلاعاتی بودم»
• علاقه‌مندان به روایت‌های شخصی از تحولات پس از انقلاب
گزیده‌ای از متن کتاب «من اطلاعاتی بودم ۲»:
در خاطرات آقای مادرشاهی هست اگر اشتباه نکنم که میگوید به آقای خامنه ای نوشتیم و اعلام کردیم که ما دیگر عضو انجمن نیستیم و به همراه برخی از اعضا جدا شدیم و برای خدمت آماده ایم. اما در همان خاطرات جلوتر که می آید خودش اذعان میکند به اینکه در دوره ای که مسئولیت دارد و مشاور ریاست جمهوری است بارها رفته و با آقای حلبی دیدار داشته، البته ممکن است ایشان بگوید که بله آقا ما گفتیم عضو تشکیلات نیستیم، ولی نگفتیم که دیگر چشم دیدن آقای حلبی را نداریم به واسطه آشنایی که از قدیم داشتیم بالاخره ایشان حقوقی گردن ما دارد و حالا ممکن است چهاربار هم با ایشان دیدار کنیم. و این مسئله در مورد خانم لباف هم ممکن است صدق کند.