مشاهده و خرید کتاب پنج روایت از یک مرد زندگی شهید کشتی گیر علیرضا خزایی

پنج روایت ازیک مرد

ارسال نظر

زندگی نامه داستانی کشتی گیر شهید علی رضا خزایی
بعضی آدم‌ها را نمی‌شود فقط با یک عنوان شناخت؛ نه قهرمان کشتی بودن تمام شخصیتشان را توضیح می‌دهد و نه فرمانده و پاسدار بودن. برای شناختن چنین آدمی باید به بخش‌های مختلف زندگی‌اش سر زد؛ به کودکی، درس، ورزش، خانواده، مبارزه و انتخاب‌هایی که مسیر آینده‌اش را تغییر داد.
«پنج روایت از یک مرد» زندگی‌نامه داستانی شهید علیرضا خزایی، کشتی‌گیر قهرمان و از جوانان فعال سال‌های پیش و پس از انقلاب است؛ جوانی که استعدادش را در عرصه‌های مختلف نشان داد و در هفده‌سالگی وارد دانشگاه شد. او در کنار موفقیت‌های تحصیلی، در کشتی نیز به قهرمانی کشور رسید و مسیر زندگی‌اش با فعالیت‌های انقلابی و پس از آن، حضور در سپاه و جبهه‌های دفاع مقدس ادامه پیدا کرد. منابع معرفی کتاب نیز او را شهیدی نخبه و از چهره‌های برجسته ورزشی و نظامی معرفی کرده‌اند.
اما جذابیت روایت زندگی علیرضا خزایی فقط در فهرست موفقیت‌ها و مسئولیت‌هایش نیست. آنچه این زندگی را خواندنی می‌کند، فاصله میان آرزوهای یک خانواده برای آینده فرزندشان و انتخابی است که او در جوانی انجام می‌دهد؛ انتخابی که سرانجام به شهادتش در بیست‌ویک‌سالگی می‌انجامد.
این کتاب تلاش می‌کند تصویری چندوجهی از علیرضا خزایی ارائه دهد؛ از نوجوانی بااستعداد و ورزشکاری پهلوان تا جوانی که مسئولیت اجتماعی و اعتقادی خود را جدی گرفت و در نهایت راهی میدان دفاع شد.

چرا کتاب «پنج روایت از یک مرد» را بخوانیم؟
• برای آشنایی با زندگی داستانی شهید علیرضا خزایی
• روایت زندگی جوانی که در کنار تحصیل، به قهرمانی در کشتی رسید
• آشنایی با پیوند میان ورزش، فرهنگ پهلوانی و مسئولیت‌پذیری
• شناخت فرازهایی از زندگی یک جوان در سال‌های پیش و پس از انقلاب
• مواجهه با روایتی انسانی از زندگی، آرزوها و انتخاب‌های یک شهید جوان
این کتاب برای چه کسانی مناسب است؟
• علاقه‌مندان به زندگی‌نامه شهدا
• نوجوانان و جوانان
• علاقه‌مندان به کشتی و ورزش قهرمانی
• علاقه‌مندان به فرهنگ پهلوانی
• مخاطبان کتاب‌های زندگی‌نامه داستانی
گزیده‌ای از متن کتاب «پنج روایت از یک مرد»:
پهلوانی دلشکسته در لباس سبز پاسداری مقابل زنان و مردان یک شهر ایستاده بود و با جمله جمله‌اش آنها را امیدوار به یافتن فرزندانشان و ما را نگران از دست دادن فرزندانمان می‌کرد. با طنین تک‌تک کلماتش انگار صدای شکسته‌شدن کمرم را می‌شنیدم و با تماشای قد و بالای رشیدش ویرانی تمام آرزوهای پدرانم را می‌دیدم. چه نقشه‌ها که من و مادرش برای آینده او در سر نپرورانده بودیم و چه خیال‌ها که برای خوشبختی عروس و نوه‌های ما نداشتیم. عروس و نوه‌هایی که تصویر مبهم اما دلنشین‌شان با حرف‌های آخر علیرضا داشت محو می‌شد!
صدایش دوباره در گوشم پیچید داشت آیه‌ای از قرآن تفسیر می‌کرد تا بعد از آن از همه حلالیت بطلبد.
_ امیدوارم در این لحظات آخر، اگر کسانی از ما بد دیده‌اند یا گلایه‌ای دارند، حلالمان کنند. ما هم اگر از کسانی بدی دیده‌ایم حلالشان خواهیم کرد. مات و مبهوت مانده بودم. علیرضای من چه زود بزرگ شده بود و با چه شتابی به سوی آینده روشنی که سرخی‌اش چشم دلم را خون کرده بود، پر می‌کشید!