مردی که می خواست زنده بماند

چرا کتاب «مردی که می‌خواست زنده بماند» را بخوانیم؟

•  برای آشنایی با ابعاد کمتر دیده‌شده زندگی شهید امیرعلی حاجی‌زاده؛

•  برای شناخت نگاه او به کار، مسئولیت، مدیریت و تربیت نیرو؛

•  برای دیدن چهره‌ای انسانی از فرمانده‌ای که سال‌ها در یکی از مهم‌ترین عرصه‌های دفاعی کشور فعالیت کرد؛

•  برای درک بهتر مسیری که به شکل‌گیری و تقویت توان هوافضایی و موشکی ایران انجامید؛

•  و برای خواندن روایت‌هایی که نشان می‌دهند پشت دستاوردهای بزرگ، سال‌ها تلاش، تصمیم و مجاهدت قرار داشته است. 

این کتاب برای چه کسانی مناسب است؟

«مردی که می‌خواست زنده بماند» برای علاقه‌مندان به زندگی شهدا، ادبیات پایداری، تاریخ معاصر و روایت‌های مربوط به پیشرفت دفاعی ایران انتخابی خواندنی است. همچنین اگر دوست دارید شهید حاجی‌زاده را فراتر از یک نام و عنوان نظامی بشناسید و با نگاه او به انسان، مسئولیت و آینده آشنا شوید، این کتاب می‌تواند دریچه‌ای متفاوت به زندگی او باشد.

گزیده ای از کتاب «مردی که می خواست زنده بماند»:

همیشه خانه که می‌رسید، بوی غذای حاج خانم از آشپزخانه می‌آمد. دست‌پخت مینو خانم حرف نداشت. آشپزی را از مادرش صفیه خانم یا گرفته بود که خوشمزه‌ی و بزرگ‌ی کوفته‌هایش در فامیل مشهور بود. اما اگر یک وقت نمی‌رسید غذا درست کند یا مریض بود، حاجی به محافظت‌ها می‌گفت چیزی از بیرون برایشان بگیرند. همیشه تأکید می‌کرد: «هر چی می‌گیریم با کارت من برای همه‌ها هم بگیریم!» بعد هم چک می‌کرد که حتماً گرفته باشند و حتماً از کارت او خریداری کنند. پدر مهربان بود که محافظت‌ها به خاطرش درخت توت‌های شهری را لخت می‌کردند که «حاجی توت سفید دوست داره بکنیم براش ببریم در خونه‌شون.»