بسته مطالعاتی مدافعان حرم

انتشارات شهید کاظمی جزو ناشرانی بود که در تولید آثاری مرتبط با مدافعان حرم پیشتاز بوده و همچنان نیز کتابهایی را در این زمینه تولید میکند. به مناسبت زادروز فرخنده عقیله بنیهاشم، حضرت زینب کبری سلاماللهعلیها، به معرفی اجمالی تعدادی از آنها میپردازیم.

«ماه کامل»

کتاب «ماه کامل» نوشته شهلا پناهی، زندگینامه مجاهد شهید مرتضی حسین‌پور (حسین قمی) فرمانده نابغه لشکر حیدریون است. شهید حسین‌ پور متولد 30 شهریور سال 64 بود. در سال 83 وارد سپاه شد. در دانشکده افسری دوره آموزشی را گذراند. و در سال 92 با شروع فتنه در سوریه وارد منطقه شد و مسئولیت‌ های مختلفی را گرفت. او همان سال یکی از فرماندهان قرارگاه حیدریون بود. سال 93 با ورود داعش به عراق، حسین به عراق اعزام شد. جزو اولین افرادی بود که با حاج قاسم در پدافند بغداد - سامرا مشارکت داشت. نبوغ و مجاهدت‌های او به گونه‌ای بود که فرماندهان به او لقب حسن باقری زمان را دادند.

او صدها نفر همچون محسن حججی را زیر دست خود پرورش داد تا تکفیری‌ ها نتوانند حتی به بخشی از خواسته‌های خود در منطقه برسند. این فرمانده زبده نظامی در همان معرکه‌ای که شهید حججی به اسارت درآمد به شهادت رسید؛ اما پیش از شهادتش نقشه شوم داعش را برای به راهانداختن حمام خون برهم زد و جان بسیاری از رزمندگان مقاومت را نجات داد. مرتضی حسین‌پور فرمانده عملیات قرارگاه حیدریون در سوریه بود که در 16 مرداد 1396 در منطقه تدمر سوریه در جریان فرماندهی نیروهای عراقی به درجه رفیع شهادت رسید.

«کتیبه ژنرال»

کتبه ژنرال اثر اکبر صحرایی است که با نگاهی متفاوت نسبت به جنگ منتشر شد شده است. این کتاب دربرگیرنده زندگی سردار شهید عبدالله اسکندری است، کاری بکر در میان آثار تولید شده با موضوع شهدای مدافع حرم است.

این رمان به نحوی جنگ و صلح نویسنده است. شاید از این منظر که رمان بهنحوی تاریخ و رویدادهای متعدد انقلاب اسلامی است، درست مثل جنگ و صلح تولستوی. صحرایی به مدت پنج سال دست به تحقیق میدانی، مصاحبه با شخصیتهای گوناگون و دست به سفر و مسافرت و بالاخره نوشتن زد تا رمان ۱۰۰۰ صفحه کتیبه ژنرال در دو جلد تحت عنوان قصرالدشت و قمحانه به چاپ رسید. رمانی که حوادث بیش از ۶ دهه قبل از انقلاب اسلامی و پس از آن را شامل می شود، جنگها و حوادث تاریخی متعدد، ترور، کودتا، حادثه طبس، درگیریهای سیاسی در ایران، عراق و سوریه و... بخشهایی از این رمان هزار صفحهای را پوشش میدهد. زندگی متفاوت شخصیت اصلی رمان اسکندری، اعظم همسر او، حلیمه خاتون مادر او، سرهنگ، منیژه، هومن و دهها شخصیت دیگر که در طول رمان تجزیه و تحلیل می شوند، رمان را تبدیل میکند به یک رمان شخصیتی تا تاریخی. از طرفی میتوان به جرأت گفت که اولین رمان مدافعان حرم که با محوریت زندگی فرمانده بیسر؛ شهید عبدالله اسکندری به رشته تحریر در آمده کتیبه ژنرال است.

اتفاقات و حوادث در رمان برقآسا از جلو چشم خواننده عبور میکنند، حوادث و قصههایی که در عین معجز بودن، تأثیر خود را بر مخاطب میگذارد.

نویسنده کتیبه ژنرال در قالب و فرم هم دست به نوآوری و استفاده از تکنیکهای داستانی مدرن در عرصه این گونه از ادبیات داستانی یعنی انقلاب اسلامی زده است. استفاده از فلش بک، فلش فوروارد، استفاده از عنوان یک تا ۲۲ کتیبه به جای فصل و ... بعضی از این تکنیکهای فرمی است که در این رمان استفاده شده است.

«همسایههای خانم جان»

«همسایه‌های خانم‌جان» روایت پرستار احسان جاویدی است، از چهارماه حضورش در بیمارستان البوکمال سوریه. در صفحات این کتاب، مخاطب همراه راوی به سوریه سفر می‌کند. از دمشق و کنار ضریح حضرت زینب (س) تا حمص و تدمر و المیادین و دیرالزور و ۸۰۰ کیلومتر دورتر از دمشق، روستایی به نام الهِری و ماجراهایش. خواننده، میان کوچه پس‌کوچه‌های خاطرات نقش بسته بر صفحات کتاب، می‌خندد، می‌دود، گریه می‌کند، خوشحال می‌شود،‌ غصه می‌خورد، خسته می‌شود و مهم‌تر از همه می‌بیند و لمس می‌کند. چه‌ را؟ روی دیگر جنگ را که میان دود آتش و انفجار و وحشی‌گری‌های داعش کمتر دیده شده است. رویی که فقط در جبهه حق دیده می‌شود و همین شده فرق میان جبهه حق و باطل.

این اثر حفاری ظریفی است به لایه‌های زیرین جنگ سوریه و الفبای جدید جهادِ دست‌پرورده‌های حاج قاسم. آنها که تا زنان و بچه‌های البوکمال از شهر خارج نشدند، پایشان را در شهر نگذاشتند.

آبان ماه ۱۳۹۶، البوکمال آخرین پایتخت داعش یک قدمی سقوط است. سردر همه‌خانه‌ها پرچم سفید تسلیم، سرش را پایین انداخته و آویزان است. همه منتظر دستورند. هم آنها که پرچم به سر در خانه‌هایشان نصب کرده، هم آنها که تا چند ساعت دیگر شهر را فتح می‌کنند. همه منتظر دستور حاج قاسم. بالاخره بی‌سیم‌ها خش‌خش می‌کند و دستور صادر می‌شود. کوتاه و قاطع: «تا همه زن‌ها و بچه‌ها سالم از شهر خارج نشده‌اند، نیروها اجازه ورود به شهر را ندارند.»

«سربلند»

اواسط مرداد96 بود که خبر رسید داعش با کمک نیروهای آمریکایی به منطقه التنف در مرز سوریه و عراق حمله کرده و گروهی از مجاهدین عراقی و ایرانی را به شهادت رسانده است.

در این میان فرمانده آن جمع حسین قمی هم شهید شد اما یک تصویر مردم ایران را دگرگون کرد. تصویر جوانی که استوار و راسخ در دستان داعش اسیر است اما برق نگاهش ممصم بود. چیدمان و میزانس صحنه با آتش و دود و خیمه طوری بود که در میان مردم صحنه‌های کربلا تداعی می‌شد.شور و حالی به پا خواست و روزها و هفته‌ها محسن حججی جوان اول ایران بود. به فاصله چند ماه جنازه بی‌سر محسن حججی برگشت و مراسم تشیع پیکر وی در تهران و اصفهان و نجف آباد روزهای بی‌بدیلی را به یادگار گذاشت. محسن حججی از فعالان فرهنگی حوزه کتاب بود و در مؤسسه شهید احمد کاظمی فعالیت داشت. او در کنار فعالیت‌های فرهنگی به اردوهای جهادی زیادی هم می‌رفت و شهادتش هم باعث شور و حالی در میان اقشار مردم شد.

«سربلند»؛ روایت زندگیِ زمینیِ یک جوانِ 27‌ساله است که در ابتدای جوانی بر ترس و غفلت چیره شد؛ او که راهی به روزنه‌های غیب عالم یافت تا خود را به آسمان رساند. «سربلند» روایتی است از انتخاب‌های محسن در زندگی زمینی‌اش که او را به آنچه می‌خواست، رساند.

روایتی به زبان آن‌ها که چندصباحی را با محسن بوده‌اند و در کنار محسن زیسته‌اند و با اشک‌ها و لبخندهایش گریسته یا خندیده‌اند و محمدعلی جعفری این خاطرات را به رشته تحریر درآورده است. کتاب سربلند تلاش کرده از نگاه آدمهای مختلف و از جهات متفاوت شخصیت شهید حججی را به تصویر بکشد و تلاشش ظاهرا بر این بوده که زندگی اجتماعی واقعی شهید حججی را در قالب متن به تصویر بکشد.

«از حاج ابراهیم تا خانطومان»

شهرک خان‌طومان یکی از اصلی‌ترین راه‌های کمک‌رسانی گروه‌های مسلح مخالف دولت بشار اسد به یکدیگر از شمال به جنوب استان حلب است. خان‌طومان در سال‌های گذشته در کنترل مخالفان سوریه بود، اما در ماه دسامبر 2015 به کنترل نیروهای سوری و هم‌پیمانان آن‌ها درآمد. در این فاصله یک‌ بار تلاش تروریست‌ها برای بازپس‌گیری این شهرک ناکام ماند، اما این شهرک باردیگر به کنترل مخالفان اسد درآمد.

جمعه 16 اردیبهشت‌ماه بود که تروریست‌ها با نقض آتش‌بس تعدادی از رزمندگان ایرانی را به شهادت رساندند و بر شهرک خان‌طومان مسلط شدند. در پی این حمله غیر انسانی 13 تن از نیروهای لشکر 25 کربلای مازندران به شهادت رسیدند. در بین اسامی شهدا نام تعدادی شهید از دیگر شهرها هم به چشم می‌خورد. با تأیید سپاه پاسداران اعلام شد که در این حمله علاوه بر 13 شهید تعداد 21 نفر از نیروهای ایرانی مجروح شدند و تعداد 6 نفر به اسارت دشمن درآمدند.

سیدعبدالرضا هاشمی ارسنجانی نویسنده کتاب «از حاج ابراهیم تا خان‌طومان» مجموعه روایاتی از شهدای ارتفاعات حاج ابراهیم (واقع در غرب کشور) و منطقه خان طومان(سوریه) که دوربین‌ها قادر به ضبط آن‌ها نبوده‌اند را در این کتاب به رشته تحریر درآورده است.
هر روایت این کتاب منقش به عکس یک شهید یا تصویری از منطقه عملیاتی است. بسیاری از این روایات از شهدای نام‌آشنای مدافع حرم نظیر شهید بلباسی، شهید کابلی و دیگر یاران شهیدشان است. درواقع یکی از جذابیت‌های کتاب این است که گفتوگوها با افرادی صورت گرفته که بیشتر آنها چند روز بعد از گفتگو به شهادت رسیده‌اند و خاطرات آنها به دور از نگاه کلیشه‌ای ثبت و ضبط شده‌اند.

«یادت باشد، هواتو دارم، کاش برگردی»

این سه، عنوان سهگانه محمدرسول ملاحسنی است که در انتشارات شهید کاظمی منتشر شدهاند.

«یادت باشد»

کتاب «یادت باشد» روایتی است عاشقانه از زندگی یک شهید مدافع حرم که پاییز سال ۸۹ به کربلا رفت، پاییز سال ۹۱ عقد کرد، پاییز سال ۹۲ ازدواج کرد و نهایتاً در پاییز سال ۹۴ در دفاع از حرم مطهر حضرت زینب کبری(س) به شهادت رسید! شهید حمید سیاهکال مرادی. «یادت باشد» کتابی است که می‌شود ساعت‌ها با آن خندید و روزها با آن اشک ریخت. کتاب را که ورق می‌زنی انگار برایت همه شهدا تصویر می‌ شوند و تازه می‌فهمی آنهایی که فدایی زینب شدند، چقدر شبیه هم هستند. فرقی نمی‌کند اسمشان چه باشد! محمد بلباسی، محسن حججی، مصطفی صدرزاده، مهدی نوروزی یا حمید سیاهکالی و... اینها همگی «یادشان بود» تا ما «یادمان باشد» راه، از آسمان می‌گذرد!

قصه حول دو جوان دهه هفتادی است که ماجراهای گوناگونی را در طی رسیدن به هم و بعد از آن در طول زندگی مشترک طی میکنند. روایتی از دو جوان عاشق که پا بر امیال نفسانی میگذارند و علی رغم سختی ها مانع یکدیگر نمیشوند.
سبک قصه به گونه ای نوشته شده است که نه تنها ملال آور نیست، بلکه خواننده خود را در درون قصه می بیند و انگار او نیز مثل حمید و فرزانه از نزدیک این ماجراها را مشاهده میکند.

«کاش برگردی»

کتاب «کاش برگردی» در نگاهی تازه، داستان زندگی شهید مدافع حرم زکریا شیری را از زبان مادر شهید به روایت می نشیند و در صفحات مختلف نکات تربیتی یک زندگی ساده را با روایتی داستانی و جذاب تقدیم خوانندگان می کند.

این کتاب با عنوان مادرانه‌ترین کتاب شهدای مدافع حرم خاطرات شهید زکریا شیری را از زمان طفولیت تا وقایع بعد از شهادت تقدیم خوانندگان خود می‌کند. انتخاب مادر شهید به‌عنوان راوی کتاب یکی از مهم‌ترین نقاط قوت کتاب است که در کمتر کتابی از شهدای مدافع حرم دیده شده است، عموماً کتاب‌های شهدای مدافع حرم به روایت همسر هستند و همین باعث شده به زمان کودکی و نوجوانی شهید کمتر پرداخته شود، کاش برگردی چون به روایت مادر نوشته شده است توانسته به ابعاد کمتر پرداخته شده از زندگی شهدای مدافع حرم در دوران کودکی و نوجوانی این شهید بپردازد.

کتاب «یادت باشد» پنجره ای عاشقانه بود برای از خود گذشتن، و این کتاب پنجره ای مادرانه است برای از کجا آمدن. این کتاب روایت تربیت حمیدها و زکریاهای عصر ماست.

«کاش برگردی» کمک می‌کند راه را پیدا کنیم، این کتاب یک مرام‌نامه است، یک برش از سبک زندگی اسلامی ایرانی است که سعی کرده از زبان زلال یک مادر شهید نکاتی را گوشزد کند که امروزه در زندگی ما فراموش‌شده است، مرور خاطرات تلخ بعد از خبر شهادت شهید زکریا درحالی‌که پیکر این شهید چندین سال مفقود بوده است می‌تواند هر خواننده‌ای را به این سؤال برساند که وظیفه ما در قبال این‌همه ایثار چیست و همین سؤال می‌تواند سرمنشأ حرکت برای رسیدن به جامعه‌ای آرمانی باشد.

«کاش برگردی» می‌خواهد ما را از دل سادگی‌های یک زندگی خیلی معمولی به جایی برساند که یک حال خوش در بین همه ناملایمات در زندگی عادی ما بتابد، این حال خوش برگرفته از همان ذات شریف هر انسان است که خوبی‌ها را دوست دارد، کاش برگردی مروری بر همه خوبی‌های یک خانواده پرجمعیت اما باصفاست که مادر این خانه به عنوان محور توانسته است فرزندی چون شهید زکریا را تربیت کند.

«هواتو دارم»

کتاب «هواتو دارم» اثری است در حوزه دفاع مقدس که در دوازده فصل به روایت زندگی شهید مدافع حرم مرتضی عبداللهی می‌پردازد. کتاب از زاویه دید اول شخص، با روایت یک خواب در سال‌ ۱۳۸۵ شروع و با اتفاقات سال ۱۳۹۷ پایان می‌یابد. در فاصله این دوازده سال مخاطب گام‌به‌گام با چگونگی شکل‌گیری شخصیت فردی، اجتماعی و سیاسی شهید آشنا می‌شود و در خلال آن تصویری از وقایع سوریه و جنایات داعش در خاک این کشور و جان‌فشانی‌های مدافع حرم در ذهنش نقش می‌بندد. جانفشانی‌هایی که وی را در ۲۳ آبان ماه سال ۱۳۹۶ در سن ۳۰ سالگی به فیض شهادت می‌رساند.

مرتضی عبداللهی؛ جوانی باهوش و شجاع که مزین به انواع و اقسام هنرهای رزمی بود. عشق به جبهه و شهدا هم از کودکی در او وجود داشت. وقتی پدرش از حال و هوای دفاع مقدس برایش تعریف می‌کرد، سراپا گوش می‌داد، اما آخرسر با دستش محکم به پایش می‌زد و می‌گفت: ای کاش من آن موقع بودم.

برای اینکه بتواند به دفاع از حرم عمه سادات برود، دوره‌های مختلف غواصی، پاراگلایدر و راپل را گذرانده بود، اما هیچ کدام از این تخصص‌ها نتوانسته بود راه او را برای دفاع از حرم باز کند. به پدرش متوسل شد.

پدری که خود یکی از فرماندهان دوران دفاع مقدس و از گردان تخریب‌چی جبهه بود. با این وجود، پدرش تنها کمک کوچکی به او می‌کند که آن هم کارساز نمی‌شود. در نهایت، پدرش تنها راه موفقیت پسرش را مسأله‌ای مطرح می‌کند که آقا مرتضی را به فکر فرو می‌برد.

«برایم حافظ بگیر»

کتاب «برایم حافظ بگیر» تألیف زینب سوداچی روایتگر زندگی شهید حاج شعبان نصیری است. سردار حاج‌ شعبان نصیری که از یادگاران هشت سال دفاع مقدس بود و سابقه حضور طولانی در سوریه به‌منظور دفاع از حرم حضرت زینب کبری(س) را در کارنامه خود داشت، در شب اول رمضان سال 1396 در جبهه عراق و طی عملیات آزادسازی موصل به شهادت رسید. حاج شعبان نصیری حضور مؤثری در سوریه داشت و رفاقت و نزدیکی‌اش به فرمانده دلاور نیروی قدس سپاه، سردار حاج‌ قاسم سلیمانی باعث شده بود از مشورت‌های او در عرصه‌های مختلف، استفاده کنند تا این‌که در منطقه عمومی تل عفر در غرب موصل و در شب اول ماه مبارک رمضان 1438 قمری به همراه جمعی از دوستانش در کمین تله انفجاری داعش افتاد و به شهادت رسید.

«برایم حافظ بگیر»، روایتی داستانی از زندگی سراسر اخلاص و جهاد این فرمانده گمنام است که نویسنده در آن با بیش از 100 نفر از همرزمان، دوستان و نزدیکانش ازجمله سرلشکر حاج قاسم سلیمانی؛ فرمانده سپاه قدس، ابومهدی المهندس؛ فرمانده حشدالشعبی عراق و همچنین حجت‌الاسلام سید سعیدرضا عاملی؛ دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی گفت‌وگو کرده است.

«برای زِین اَب»

«برای زِین اَب» روایت زندگی شهید محمد بلباسی از تولد تا شهادت است که به قلم سمیه اسلامی و فاطمه قنبری نوشته شده است.

محمد بلباسی یکی از شهدای مدافع حرم است که در منطقه «خان طومان» سوریه حین مبارزه با تروریست‌های تکفیری به همراه دیگر همرزمانش به درجه رفیع شهادت نائل شد و پیکر مطهرش نیز هنوز به وطن بازنگشته است‌.

وی، متولد ۱۳۵۷ و ولادت و بزرگ شدن سه فرزند خود را دید اما زینب او بعد از شهادتش در دفاع از حریم اهل بیت (علیهم السلام) در عملیات مستشاری در خان طومان سوریه، دیده به جهان گشود؛ زمانی که پدر، چشم از این جهان فروبست ولی دیدگان او نظاره گر این طفل از آسمان ها است.

شخصیت چندبعدی محمد بلباسی، کتاب را خواندنی و قابل توجه کرده است. خواننده پس از خواندن این اثر، با مفهوم صحیح آتش به اختیار بودن و البته روحیه جهادی شهید در مقاطع مختلف از عمر کوتاه، اما پربرکتش آشنا می شود و می فهمد که اگر انسان از زمان خود به درستی استفاده کند و به هر اتفاقی در وقت و جایگاه خودش رسیدگی نماید، دیگر هیچ چیز در زندگی، قضا نمی شود.

قطعاً مخاطبین این کتاب پس از مطالعه آن با محمد بلباسی در زندگی شخصی اش، اردوهای جهادی، خادمی شهدا، جهاد با نفس، سرزندگی و نشاط در امور مختلف، سفرهای راهیان نور، مدیریت جهادی در ابعاد مختلف سیاسی، فرهنگی و…، سفر به سوریه، و مواردی دیگر همراه خواهند شد.

«آخرین نماز در حلب»

کتاب «آخرین نماز در حلب» نوشته مؤمن دانشگر، زندگی‌نامه و خاطرات جوان مؤمن انقلابی، مدافع حرم پاسدار شهید عباس دانشگر است. چند صباحی از شهادت جوان مؤمن انقلابی، مدافع حرم، پاسدار شهید عباس دانشگر نگذشته بود که دوستانش وصیّت‌نامه، دل‌نوشته‌ها، نامه‌ها، و دستورالعمل عبادی و ورزشی او را در فضای مجازی منتشر کردند. هم‌زمان سردار حمید اباذری، جانشین فرماندهی دانشگاه افسری و تربیت پاسداری امام‌حسین (ع) نیز به‌خاطر ویژگی‌های بارز این شهیدِ دهه‌هفتادی، او را به‌عنوان نمونه یک جوان مؤمن انقلابی معرفی کرد.

این توصیف باعث شد تا پدر این شهید یعنی مؤمن دانشگر به جمع‌آوری این کتاب بپردازد. عباس دانشگر متولد اردیبهشت ماه سال 1372 از شهرستان سمنان است. حضور او در پایگاه و بسیج باعث شد که رفتار و گفتارش با اخلاق اسلامی آراسته شود. رابطه‌ای صمیمی و عاطفی با دوستانش پیدا می‌کرد. در سال 1390 در کنکور سراسری شرکت کرد و با رتبهٔ عالی در دانشگاه سمنان و در رشته مهندسی کامپیوتر (نرم افزار) قبول شد؛ اما به‌خاطر دوراندیشی و البته علاقه‌ای که به سپاه پاسداران داشت، در آزمون دانشگاه امام‌حسین (ع) هم شرکت کرد و قبول شد. 5 مهرماه 1390 وارد دانشگاه امام‌حسین (ع) شد و پس از گذشت یک سال دورهٔ آموزش عمومی افسری را پشت‌سر گذاشت. 2 اردیبهشت 1395 به جبهه مقاومت در سوریه پیوست و سرانجام در 20 خرداد در روستای هویز حومه جنوبی شهر حلب سوریه با موشک تاو آمریکایی به شهادت رسید.

«شهید عزیز»

کتاب «شهید عزیز»، خاطرات شهید مدافع حرم محمود رادمهر است که به‌قلم مصیب معصومیان نگاشته شده است.

وجه تسمیۀ این کتاب آن است که در دیدار خانوادۀ این شهید با رهبر معظم انقلاب، ایشان با دست مبارکشان پشت عکس نوشتند:«سلام خدا بر شهید عزیز». کتاب شهید عزیز حاوی خاطراتی دلنشین و درس آموز از زندگی دلیر مردی است که نگذاشت علاقه اش به دنیا و زرق و برق هایش بندی بر قدم هایش باشد و او را به مقصودش نرساند.شهید محمود رادمهر که از جمله لشکریان لشکر ۲۵ کربلا است و در خان طومان سوریه به شهادت رسیده است .کتاب بر مبنای خاطرات دوستان, مادر و همسر این شهید والامقام مدافع حرم حضرت زینب کبری سلام الله علیها نوشته شده است. این کتاب در در 13 بخش تنظیم شده که برخی از عناوین عبارتند از: «تولد و کودکی»، «سرسبزی»، «همدلی»، «انتظار جهاد»، «انتظار پرواز» و «وصال».

در بخشی از این کتاب می‌خوانیم: «جبهه الحاضر که بودیم وقت ناهار هرکس که می‌توانست خودش را به سفره ناهار یا شام می‌رساند. بچه‌های با صفایی بودند که وقتی دور هم می‌نشستند حال و هوای بی‌نظیری بین دوستان ایجاد می‌شد. محمود هم خودش را به سفره می‌رساند. وقتی می‌آمد با شوخ طبعی بی‌نظیری که داشت جمع ما را گرم می‌کرد. گاهی از شوخی‌هایش آنقدر می‌خندیدیم که ریسه می‌رفتیم.

آن ایام موقع ناهار و شام به ما نوشابه‌های «پپسی» می‌دادند، برخی دوستان معتقد بودندکه این نوشابه‌ها تحت مالکیت صهیونیست‌ها است و استفاده از آن به نوعی حمایت مالی از اسرائیل محسوب می‌شود. آنها تاکید می‌کردند پول این نوشابه‌ها تبدیل به گلوله می‌شود و به قلب مسلمانان فرو خواهد رفت. برای همین خودشان نمی‌خوردند و به دیگران هم توصیه می‌کردند از آنها استفاده نکنند. محمود با اینکه با نظر آنها موافق بود،‌ گاهی سر به سرشان می‌گذاشت و وقتی سر سفره می‌آمد، به یکی از همسفره‌ها می‌گفت: «داداش ! یکی از اون پپسی‌های اصل اسرائیلی بده!»

آن را می گرفت و در آن را باز می‌کرد و سر می‌کشید و بعدش یک «سلام بر حسین!» بلند می‌گفت. بعدش هم خنده‌کنان می‌گفت: «چه حالی می‌دهد نوشابه اسرائیلی بخوری و آخرش بگویی سلام بر حسین علیه‌السلام!». با این حرف‌ها آنقدر ما را می‌خنداند که نمی‌فهمیدیم کی غذایمان را خوردیم.»

«بی برادر»

کتاب «بی برادر» به‌قلم بهزاد دانشگر روایتی خاص از شهید مدافع حرم جواد محمدی از زبان دوستان صمیمی و همرزمان است. محمدی از جوانان فعال فرهنگی و انقلابی در شهر درچه از توابع اصفهان بود. وی از همان دوره نوجوانی به فعالیت های انقلابی پایگاه های بسیج جذب شد و بعدها به دلیل همین علاقمندی ها وارد سپاه پاسداران شد. این کتاب شرحی است از روابط پر عاطفه این شهید بزرگوار و دوستان و همرزمان است. روایتی جدید که هر راوی از منظری شخصی و تازه قهرمانش را روایت می کند. همه این روایت ها به گونه ای درهم آمیخته شده اند که ضمن تکمیل همدیگر استقلال خودشان را هم حفظ می کنند.

کتاب در دو فصل «با من بخوان باقی افسانه است» و «این فصل را بسیار خواندم، عاشقانه است» تدوین شده است. فصل اول این کتاب شامل پنج بخش و فصل دوم نیز به دو بخش اختصاص یافته است. عنوان‌های بچه محل، هوا فضا، معاونت اطلاعات پاسداران، یگان امنیت سپاه پاسداران و سوریه بخش‌های این کتاب است که هر بخش چند راوی دارد! و هر بخش با عنوان تک نوازی و هم نوازی قرار می‌گیرد.

«هوای این روزهای من»

«هوای این روزهای من»؛ خاطرات جانباز مدافع حرم امیرحسین حاج نصیری است که رقیه کریمی آن را نوشته است و از کودکی راوی تا حوادث و زندگی پس از مجروحیت وی را در بر می گیرد. این کتاب کمک فراوانی به شناخت دقیق و تفصیلی از مجاهدت‌های رزمندگان مدافع حرم در استان لاذقیه و حلب می‌کند و مطالعه آن به علاقه‌مندان شناخت دقیق آنچه در جریان دفاع از حرم در سوریه گذشت، توصیه می‌شود.

جنگ‌ها روزی به پایان می‌رسند و تنها خاطرات آن باقی می ماند. گاه جنگ خاطرات خود را نیز با خودش می‌برد و با گذشت زمان دیگر نه جنگی می‌ماند و نه خاطره‌ای. هر گلوله و هر انفجار قسمتی از خاطرات جنگ و حقایق آن را با خودش می برد. آنهایی که می‌روند فرصتی برای به زمین گذاشتن کوله بار خاطرات و تجربه‌هایشان برای آیندگان ندارند و یک قسمت از جنگ را برای همیشه با خودشان می‌برند. کوله باری پر از خاطره که هرگز باز نمی‌شود. اما گاهی یکی از وسط آتش و خون حتی اگر شده نیمه جان باز می‌گردد. باز می‌گردد و بار خاطراتش را به زمین می‌گذارد و حتی از کسانی می‌گوید که رفته‌اند و فرصت برای بیان آنچه گذشت نیافته‌اند.

امیرحسین حاج نصیری یکی از همین بازگشته‌هاست. فرمانده‌ی تیپ هجومی سید الشهداء که بعد از رفتن دوستانش با بدنی نیمه جان دوباره بر می‌گردد تا خاطرات این قسمت از مقاومت به فراموشی سپرده نشود. کتاب «هوای این روزهای من» خاطرات تفصیلی امیرحسین حاج نصیری جانباز قطع نخاع و فرمانده تیپ هجومی سیدالشهداء در سوریه است. این کتاب تنها خاطرات امیرحسین حاج نصیری نیست. این فرمانده‌ بازمانده دست دوستان دیگر را هم گرفته است و خاطرات آنها را نیز با خودش به این کتاب آورده است. این کتاب بیشتر از اینکه خاطرات راوی باشد خاطرات مقاومت در حلب و خان طومان و لاذقیه است. خاطرات ناگفته از مصطفی صدرزاده، محمد حسین محمد خانی و شهدایی که رفتند و خاطراتشان را بردند.

«رفیق مثل رسول»

کتاب «رفیق مثل رسول» اثر شهلا پناهی، به زندگی و خاطرات شهید رسول خلیلی از شهدای مدافع حرم پرداخته است. با توجه به اینکه این شهید دست‌نوشته‌های زیادی دارد، کتاب از زبان خود رسول به رشته تحریر درآمده است. همچنین طیف دوستان این شهید زیاد هستند، به صورتی که از شمالی‌ترین نقطه شهر تا پایین‌ترین نقطه شهر دوست دارد و حتی تعدادی از دوستانش در کرج ساکن هستند.

در بین همکاران و همرزمان فقط با طیف هم سن و سالانشان دوست نبوده، بلکه از افراد سن و سال‌دار هم در بین دوستانشان وجود دارد. اتفاق جالب این که همه می‌گویند که رسول فقط رفیق صمیمی من بود. این حسن خلق رسول که آدم‌ها با هر طیف و سن و موقعیتی را جذب می‌کرده، دلیل انتخاب نام کتاب شده است. از نکات زیبای زندگی این شهید و رفاقت‌هایش این است که چندین نفر از دوستانش همانند بیضایی، محمدخانی، دهقان و... در دفاع از حرم به شهادت رسیدند و یکی از ثمرات این رفاقت‌ها بود.

«یک روز بعد از حیرانی»

«یک روز بعد از حیرانی» اثری است به قلم فاطمه سلیمانی ازندریانی درباره شهید مدافع حرم «محمد رضا دهقان امیری» که در زمان کوتاهی جای خود را در لیست کتاب‌های پرفروش کشور جای داده است.

کتابی که می‌شود ساعت‌ها با آن خندید و روز‌ها با آن اشک ریخت. کتاب را که ورق می‌زنی انگار برایت همه شهدا تصویر می‌شوند و تازه می‌فهمی آن‌هایی که فدایی زینب شدند، چقدر شبیه هم هستند. فرقی نمی‌کند اسمشان چه باشد! محمد بلباسی، محسن حججی، مصطفی صدرزاده، مهدی نوروزی، محمد رضا دهقان و ... این‌ها همگی درس آموخته یک مکتب هستند و همه بر سر یک سفره نشسته اند؛ سفره‌ای از جنس رحمت واسعه ابا عبدالله (ع).

شهید مدافع حرم «محمد رضا دهقان امیری» متولد ۲۶ فروردین ۱۳۷۴ در استان تهران دیده به جهان گشود. در تاریخ 21 آبان ماه سال 1394 با عنوان بسیجی تکاور راهی سوریه شد و همزمان با آخرین روز‌های ماه محرم الحرام در نبرد با تروریست‌های تکفیری در حومه حلب طی عملیات محرم خلعت شهادت پوشید ودر تاریخ 25 آبان در امام‌زاده علی اکبر چیذر به خاک سپرده شد.

«شهید نوید»

کتاب «شهید نوید» به قلم «مرضیه اعتمادی»،‌ روایت قصه زندگی سرشار از خیر و برکت شهید مدافع حرم آل‌الله «نوید صفری» است که شانزده تیر سال ۱۳۶۵ در محله تهران‌پارس تهران متولد می‌شود و درنهایت در شهر بوکمال سوریه به شهادت می رسد .

کتاب در سه فصل و ۱۳ روایت برای مخاطبان، زندگی شهید مدافع حرم «نوید صفری» را تعریف می‌کند. در فصل پایانی کتاب تصاویری از مقاطع مختلف زندگی این شهید والامقام از جمله کودکی، نوجوانی، ازدواج، حضور در کفشداری حرم حضرت رقیه (س)، در کنار قبور شهیدان «احمدعلی نیری» در بهشت زهرا (س) تهران و «سعیدعلیزاده» در دامغان، سوریه، لباس نظامی که شهید برای فرزندش خریده بود، شهید درحرم امام رضا (ع)، تشییع و دست‌نوشته‌ها به چاپ رسیده است.

پدر، مادر، خواهر، دوست و همسر شهید مدافع حرم آل‌الله «نوید صفری» در این کتاب او را روایت کرده‌اند تا این جوان هم عصر روزگارمان را بشناسیم. این کتاب اینگونه تهیه شده است فصل اول «همراه» به روایت پدر و دوست، فصل دوم «هم‌نفس» به روایت مادر و خواهر، فصل سوم «هم‌قدم» به روایت همسر.

نویسنده در ابتدای این کتاب بیان می‌کند که کلید یکی از باغ‌های بهشت را گذاشته بودند کف دستم و زیر گوشم گفته بودند چند ماهی پیشت بمونه. چه کار باید می‌کردم جز اینکه هر روز با احترام کلید را بردارم و در باغ را با سلام و صلوات باز کنم و چند ساعتی زیر سایه خاطرات و دست‌نوشته‌های شهید نوید بنشینم و و روایت‌هایی که شنیده و دست‌نوشته‌هایی که خوانده بودم را برای آدم‌هایی که دور تا دورم نشسته بودند با دلهره تعریف کنم.

اعتمادی این کتاب را حاصل همان اقامت چندماهه در بهشت عنوان می‌کند و می‌گوید: کلید آن باغ را هنوز تحویل نداده‌ام و به مخاطبان توصیه می‌کنم که اگر قصد نفس کشیدن در هوای دل‌انگیز این باغ را دارند تا خودشان را به مهمانی با شکوه معارفه این شهید والامقام دعوت کنند لابه‌لای صفحات این کتاب می‌توانند آن را پیدا کنند.

شهید نوید صفری که برای انجام ماموریت سه ماهه به سوریه اعزام شده بود، پس از پایان ماموریت به درخواست خود شهید و با اجازه فرماندهان به دیرالزور البوکمال اعزام شد. او طی نبرد با تروریست‌های داعش در شهر البوکمال زخمی و به اسارت تروریست‌ها در آمد. مدتی خبری از وی نبود تا اینکه با آزادی کامل شهر البوکمال از لوث تروریست‌های تکفیری  در تاریخ ۵ آذر ماه ۱۳۹۶ پیکر مطهر او شناسایی و مشخص شد که همچون سالار و سرور شهیدان ، مظلومانه به شهادت رسیده و سر از پیکرش جدا شده است.